Midt i rushtidstrafikken byrja ein SUV å oppføre seg som eit ukontrollerbart prosjektil
Ein SUV byrja plutseleg å slingre farleg mellom køyrefelta, skrape mot rekkverk og true dusinvis av andre bilar. Ingen av dei andre bilistane torde gripe inn – bortsett frå éin.
På ringvegen Loop 410, ein av hovudårene i San Antonio i Texas, utspela det seg ein situasjon som svært lett kunne ha utvikla seg til ei massiv ulykke. Tett trafikk, middagsrush, mange bilar i høg fart – og midt imellom dei ein SUV som tilsynelatande ingen styrte.
Det som hende på ringvegen i San Antonio
Trafikken på Loop 410 i San Antonio var heilt normal på det tidspunktet – bilar side om side i rundt nitti kilometer i timen, lastebilar i høgre felt, personbilar i venstre. Plutseleg dukka det opp ein SUV som oppførte seg som om føraren var fullstendig medvitslaus bak rattet.
Køyretøyet slingra frå fil til fil, skrapa langs andre bilar og trefte energiabsorberande rekkverk, før det retta seg tilbake ut i trafikken. Ingen forsøk på kurskorreksjon, ingen bremsar, inga reaksjon i det heile. For erfarne bilistar var signalet krystallklart – personen bak rattet hadde truleg mist medvitet.
I løpet av nokre få sekund var situasjonen kritisk. SUV-en bevegte seg som eit prosjektil, driven berre av motorens framdrift og tyngdekrafta, utan nokon form for kontroll. Dei fleste bilistane gjorde det instinktet dikterte – heldt avstand og håpa at dei ikkje ville hamne i banen for det ukontrollerlege køyretøyet.
Éin person bestemte seg likevel for å handle. Bak rattet på ein pick-up sat Rene Villarreal-Albe, sveiser av yrke. Han køyrde saman med kona si, som tilfeldigvis filma hendingane framfor dei med telefonen sin. Då Rene såg korleis SUV-en slingra stadig meir aggressivt mellom køyrefelta, gjekk det opp for han at om han ikkje greip inn, ville ingen andre gjere det.
Ei avgjerd som kunne ha enda katastrofalt
Rene visste at kvart sekund som gjekk, auka risikoen for ei masseulykke. Familiar med born, motorsyklistar og lastebilar befann seg alle innanfor rekkjevidda til det ukontrollerlege køyretøyet. I staden for å halde seg utanfor situasjonen valde han å bruke sitt eige køyretøy som ei røyrleg sperring.
Manøveren var risikabel – Rene måtte skyve pick-upen sin framfor den rasande SUV-en, slik at hans bakre støytfangar kom i kontakt med framenden på det ukontrollerlege køyretøyet. Den minste feil ville bety at begge bilane mista kontrollen, med mogleg død til følgje for alle involverte.
Han byrja gradvis å setje ned farten, medan han heile tida heldt kontakten med SUV-en. Han bremsa ikkje hardt, men reduserte metodisk hastigheita, centimeter for centimeter tok han over det andre køyretøyets framdrift. På opptaka kan ein sjå korleis dei to bilane nesten smeltar saman og tapar fart i lag, inntil dei til slutt stansar i køyrefeltet.
- Den ukontrollerlege SUV-en byrja kaotisk å skifte fil og treffe rekkverket
- Andre bilistar heldt avstand – ingen torde forsøke å stoppe køyretøyet
- Rene skuva pick-upen sin framfor det farlege køyretøyet og byrja å bremse
- Begge køyretøy stoppa midt på den travle motorvegen i San Antonio
- Pick-up-føraren drog den medvitslause mannen ut av SUV-en
- Ei tilfeldig tilverande sjukepleiar starta hjartekompresjonar
- Ein ambulanse tok over pasienten, og livet hans vart truleg redda
Slik gjekk redningsdramaet ved vegkanten føre seg
Då begge køyretøya stod stille, hoppa Rene ut av pick-upen og sprang bort til SUV-en. Det lukkast han å opne døra og dra føraren ut til vegkanten. Det vart raskt klart at mannen var medvitslaus, utan reaksjon – truleg etter eit alvorleg kollaps.
I det augeblikket steig ei kvinne til, som hadde vore vitne til heile hendinga. Det viste seg at ho var sjukepleiar. Utan å nøle gjekk ho i gang med brystkompresjonar – klassisk hjarte-lunge-redning. Ifølgje vitnemål byrja hudfarga til føraren på eit tidspunkt å betre seg, og andedrettet vart merkbart.
Det var teiknet på at den raske hjelpa hadde verka. Redningsmannskapet tok over den skadde, og det dramatiske forløpet ved vegkanten på Loop 410 hadde no ein sjanse til å ende med eit redda liv i staden for endå ein tragisk statistikk. For legane var det avgjerande at hjernen ikkje hadde vore utan oksygen i meir enn nokre få minutt.
Pick-upen fungerte som eit skjold – absorberte støyt, styrte retninga og tvinga til slutt eit køyretøy som ingen reelt styrte, til å stoppe. For dei andre trafikantane var det eit augeblikk av lette, men for Rene var aksjonen langt frå over.
Kvifor den forsterka støytfangaren spela ei avgjerande rolle
Rene fortalde seinare til media at pick-upen hans hadde fått montert ein forsterka støytfangar berre to månader før hendinga. Den typen tilbehøyr blir ofte montert av bilistar i Texas – dels av estetiske grunnar, dels som vern ved kollisjonar med vilt eller ved slepping av tilhengarar.
I dette tilfellet fungerte metalstøytfangaren som eit skjebnestyrte puslespelsbrikke. Takka vere han kunne Rene halde stabil kontakt med SUV-en og samstundes behalde kontrollen over sitt eige køyretøy. Skadane på pick-upen var til slutt minimale, men føraren innrømde sjølv at sjølv større materielle tap ikkje ville ha hatt nokon tyding for han i den situasjonen.
For Rene er reknestykket enkelt – metall er berre metall, medan eit menneskeliv ikkje har nokon pris. Trafikksikringsekspertar åtvarar likevel om at ein slik manøver bør vere den aller siste utvegen, og at dei fleste bilistar i staden straks bør kontakte politiet og redningsvesenet.
Kva du kan lære av denne ekstraordinære situasjonen
Historia frå motorvegen i Texas er adrenalinfylt, men ho reiser òg viktige spørsmål – kva kan og bør du gjere om du ser eit ukontrollerbart køyretøy? Ikkje alle har Renes mot og ferdigheiter, og risikoen ved ein slik inngrep er svært reell.
Trafikkpolitiet i ulike land understrekar typisk at det å blokkere eit køyretøy med sin eigen bil inneber ein enorm risiko og bør forbli ein absolutt naudløysing. Det avgjerande er å bevare roen, unngå å skape ytterlegare kaos på vegen og så raskt som mogleg alarmere redningstenesta. Kollapstilfelle bak rattet når sjeldan medieoverskriftene, men dei førekjem hyppigare enn dei fleste trur.
Hjarteinfarkt, slag, plutseleg lågt blodsukker hjå ein diabetikar – kva som helst av desse tilstandane kan føre til at ein bilist mister medvitet eller orienteringa. Dei første minutta er avgjerande for om den ramma kjem seg utan varige mén. Det er nettopp her kjennskap til grunnleggjande førstehjelp spelar ei sentral rolle.
Hjartekompresjonar, stabilt sideleie, tilkalling av hjelp – det er enkle handlingar som kan endre utfallet fullstendig. For mange bilistar kan denne saka vere ein påminnar om å friske opp kunnskapen frå førarkortet eller melde seg på eit kort kurs i gjenoppliving. Nokre få timar med ei øvingsdukke kan i framtida gje ein annan person den same sjansen som føraren av den uheldige SUV-en fekk på ringvegen i Texas.
