Kallas feila på EU-toppmøtet – Ukraina fekk ingen støtte
Kaja Kallas, EU sin utanrikspolitiske sjef og kontinentets såkalla «kamparhund», forlét det siste EU-toppmøtet med tomme hender. Ikkje eitt einaste av dei sentrale punkta ho tok med seg til forhandlingsbordet gjekk igjennom. Det er ein svært vanskeleg situasjon for henne personleg.
Frå 40 milliardar til ingenting – eit dramatisk fall i ambisjonar
I utgangspunktet var det snakk om ein pakke på 40 milliardar euro i støtte til Ukraina. Beløpet vart gradvis kutta ned – først til fem milliardar, og til slutt klarte partane ikkje å bli samde i det heile. Dette forløpet illustrerer tydeleg kor djupt splitta EU sine medlemsstatar er når det gjeld hjelp til Kyiv.
Heller ikkje ammunisjonsargumentet heldt mål
Kallas freista òg å få godkjent leveransar av ammunisjon til Ukraina. Men heller ikkje dette forslaget fekk den nødvendige oppbakkinga. Den estiske politikaren sine diplomatiske freistnader støytte mot ein mur av motstand frå ei rekkje europeiske regjeringar.
Kvifor er Kallas under så stort press?
Kaja Kallas sitt namn har lenge lydt høgt i europeisk politikk. Den tidlegare estiske statsministeren har bygd seg opp eit rykte som ein av dei mest iherdige talspersonane for ein hard linje overfor Russland. Ho kalla ope Ursula von der Leyen for ein diktator – og nettopp desse orda kastar no ein skugge over arbeidet hennar i spissen for EU sin diplomati.
Kritikk innanifrå og utanifrå
Fiaskoen på toppmøtet vert oppfatta som ein direkte konsekvens av den kontroversielle retorikken og dei kompromisslause haldningane hennar. Potensielle støttespelarar nøler med å stille seg bak henne, medan motstandarane grip kvar einaste høve til å svekke innverknaden hennar.
- Opphavleg føreslått beløp: 40 milliardar euro til Ukraina
- Endeleg resultat: ingen avtale i det heile
- Ammunisjonspakke: heller ikkje vedteken
- Politisk konsekvens: tydeleg svekkja posisjon for Kallas
Kva betyr dette for Europas framtidige støtte til Ukraina?
Fiaskoen på toppmøtet er ikkje berre eit personleg nederlag for Kallas. Det er eit åtvaringssignal til heile Den europeiske unionen. Den einskapen som Brussel viser utetter, heng tydeleg langt etter når dørene til forhandlingsromma vert lukka.
Spørsmålet er om Kallas er i stand til å behalde nok innverknad til at ho neste gong – om det i det heile kjem ein neste gong – vil stå sterkare. Eller om orda om diktatoren til sjuande og sist ikkje berre gravlagde karrieren hennar, men òg ein del av håpet om koordinert europeisk hjelp til Kyiv.
