Merkevarebygging som livsprosjekt
Merkevarebygging er avgjerande i den moderne verda, særleg for personar som byggjer karrierar rundt eit gjenkjenneleg namn. Når ein mektig leiar set sitt stempel på offentlege landemerke, utløyser det gjerne ein heftig strid.
Byggjer eit monument
Donald Trump har i tiår sett sitt namn på luksusbygningar over heile verda. Men hans andre periode i Det kvite huset er prega av ein heilt ny offensiv på merkevarebygging. Dette inkluderer forsøk på å få ansiktet sitt på ein ny 250 US-dollarssetel og å gje Kennedy Center eit nytt namn.
Den demokratiske senatoren Jon Ossoff gjekk hardt ut mot denne åtferda under ein tale i Atlanta. Ossoff hevda at merkevarebygginga er eit frenetisk forsøk på å sikre eit ettermæle.
«Han prøver å setje ansiktet sitt på pengane, såg du det?» sa Ossoff. «Han byggjer eit monument over seg sjølv.»
Ein nasjonal skam
Senatoren fortalde publikum at presidentens merkevarebesetting stammar frå ein djup frykt for å bli gløymd av historia.
«Men sjå, Atlanta, han gjer desse tinga no fordi ingen kjem til å heidre han når han er borte, sidan han er ein mislukka president og ein nasjonal skam», sa Ossoff.
Samstundes delte ein føderal dommar eit stort slag mot merkevarekampanjen. Retten beordra at Trumps namn skulle fjernast frå Kennedy Center innan 14 dagar, med tilvising til at styret ikkje einsidig kunne endre staden sin identitet.
«Kennedy Centers grunnleggjande vedtekter gjer det krystallklart at senteret skal nemnast etter president Kennedy, og det kan ikkje bere noko anna formelt namn eller offentleg minnesmerke basert på styrets einskilde avgjerd», fastslo dommaren.
Landet Ingenstans
Namnet står framleis på bygningen inntil vidare, noko som har fått fleire sinte artistar til å avlyse komande opptredenar i protest.
Domstolstapet utløyste raskt eit rasande innlegg frå presidenten på Truth Social. Trump kritiserte avgjerda hardt og trua med å trekkje seg heilt ut.
«Viss eg ikkje er fri til å gjere det eg gjer betre enn nokon annan, å gjenreise denne institusjonen, fysisk, økonomisk og kunstnarleg, har eg ingen interesse av å halde fram med det som berre kunne vere ei håplaus reise inn i ‘NEVER NEVER LAND’», skreiv han.
